Microlearning: over gewoontes en reflexen
Microlearning traint reflexen en gewoontes. Ook in veiligheid. Net zoals je leert vrijschoppen trappen, horden lopen of judotechnieken traint.
Het is zomervakantie. Voor velen onder ons lopen de zaken dan net iets rustiger, (behalve voor diegenen die in de industriële onderhoudssector werken )
Een goed moment om stil te staan bij wat goed gaat, en wat beter kan. Zoals veiligheid bijvoorbeeld.
Welke impact heeft een traditionele opleiding op veiligheidsgedrag?
Wat is er de laatste jaren gebeurd?
Zien jullie daar verbetering in?
Zin in een andere aanpak?
Microlearning traint reflexen en automatismen door herhaling.
Net als in sport: vrijschoppen trappen, judotechnieken, horden lopen leer je alleen door het x-maal te doen. En nog eens.
Ook hier: meerkeuzevraagjes, open vragen en pushberichten herinneren eraan hoe het beter kan of doen je medewerkers nadenken over eigen gewoontes. Alertheid kweken, gedrag aanpassen.
Een aantal keer per week; niet meer dan enkele minuten.
En natuurlijk, op maat van jullie, de klant, en in samenwerking met jullie preventiedienst.
Afbeelding van raphaelsilva via Pixabay.
Is een veiligheidscultuurmeting nodig?
Een denkoefening. Welke informatie krijg je uit een veiligheidscultuurmeting die je zonder die meting niet zou hebben? Is een meting echt nodig?
Lees meerEven kijken is niet genoeg
Ik sta met de wagen aan een kruispunt. In de verte komt een fietser van links. Waarom schrik ik als die fietser plots bij mijn auto is?
Lees meerFood for thought - iets om bij stil te staan - veiiligheid
In Vlaanderen zeggen we “het zijn mijn zaken niet”, als iets ons niet interesseert, raakt of boeit. Of als we denken er geen belang bij te hebben. Wordt meestal begeleid met een onbewust, reflexmatig schouderophalen. Je voelt soms die “vibe” als het over arbeidsveiligheid gaat. En dat is fout.
Lees meer