Incidenten met lage kans maar met extreme gevolgen
Welke reacties krijg jij als je iemand alert wil maken voor gedrag met een lage kans op incidenten, maar met mogelijk extreme gevolgen? En wat kan je eraan doen?
“Dit gebeurt toch nooit.” “Ik doe het al 30 jaar zo, nooit iets meegemaakt.”
Er bestaan weinig wetenschappelijke publicaties over het menselijk gedrag in “lage kans – extreem gevolg”-situaties.
Denk hierbij aan het vliegtuig nemen, bijvoorbeeld, of de trap afgaan zonder de leuning vast te houden (voor gezonde, fitte mensen).
Het gaat dus over situaties waarbij je, als je een opmerking maakt, bovenstaande reacties kan krijgen.
Onlangs vond ik toch een academisch artikel over dit onderwerp op nature.com (https://www.nature.com/articles/s41599-024-03403-9)
En wat blijkt?
1. Dat er inderdaad weinig onderzoek naar dit thema wordt gedaan.
2. Dat mensen reageren op één van de volgende 2 manieren:
Ofwel wordt de kans op een mogelijk incident overschat – ik denk daarbij aan mensen met vliegangst, bijvoorbeeld.
Ofwel wordt de kans naarmate de tijd vordert meer en meer onderschat. Want tot nu toe is er niks gebeurd, toch? Vandaar de schamperende reacties op degene die vraagt om alert te zijn?
Wat doe je eraan?
Herhaling, herhaling, herhaling. Door regelmatig verhalen te vertellen, door te vragen wat men in bepaalde situaties zou doen, door voorbeelden.
Ook hier kan microlearning helpen en verandering ondersteunen.
Hoe gaat jouw organisatie om met events die waarschijnlijk niet gebeuren, maar als toch, extreme gevolgen kunnen hebben?
Afbeelding van Sammy-Sander via Pixabay
Deel met je vrienden:
Is een veiligheidscultuurmeting nodig?
Een denkoefening. Welke informatie krijg je uit een veiligheidscultuurmeting die je zonder die meting niet zou hebben? Is een meting echt nodig?
Lees meerEven kijken is niet genoeg
Ik sta met de wagen aan een kruispunt. In de verte komt een fietser van links. Waarom schrik ik als die fietser plots bij mijn auto is?
Lees meerFood for thought - iets om bij stil te staan - veiiligheid
In Vlaanderen zeggen we “het zijn mijn zaken niet”, als iets ons niet interesseert, raakt of boeit. Of als we denken er geen belang bij te hebben. Wordt meestal begeleid met een onbewust, reflexmatig schouderophalen. Je voelt soms die “vibe” als het over arbeidsveiligheid gaat. En dat is fout.
Lees meer